
Με το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, που δόθηκε στη δημοσιότητα για διαβούλευση, με τίτλο: «Ενίσχυση της εφαρμογής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία ίσης αξίας και λοιπές διατάξεις - Ενσωμάτωση Οδηγίας (Ε.Ε.) 2023/970», άρθρο 40 (Διαβάστε ολόκληρο στο τέλος), η κυβέρνηση παρουσιάζει τη νέα ρύθμιση για την προαιρετική επικουρική ασφάλιση εργαζομένων της Γενικής Κυβέρνησης ως μια «διεύρυνση δικαιωμάτων». Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα ακόμη βήμα στην πολιτική υπονόμευσης του δημόσιου, διανεμητικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και ενίσχυσης του ΤΕΚΑ, του κεφαλαιοποιητικού μοντέλου που μετατρέπει την επικουρική σύνταξη σε ατομική επενδυτική υπόθεση.
Με το σχέδιο νόμου η κυβέρνηση βγαίνει κυριολεκτικά στη γύρα αναζητώντας νέους ασφαλισμένους για το ΤΕΚΑ. Όσο περισσότεροι εργαζόμενοι κατευθύνονται σε αυτό, τόσο περισσότερα κεφάλαια θα συσσωρεύονται για να επενδύονται στις χρηματαγορές και να διαχειρίζονται από επενδυτικά σχήματα και fund. Αντί οι εισφορές των εργαζομένων να στηρίζουν το δημόσιο σύστημα επικουρικής ασφάλισης και την αλληλεγγύη των γενεών, μετατρέπονται σε επενδυτικό προϊόν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους ασφαλιστικούς κινδύνους και την αβεβαιότητα των μελλοντικών παροχών.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να εμφανίσει την επιλογή ως «προαιρετική». Παραβλέπει όμως ότι κάθε νέος ασφαλισμένος που απομακρύνεται από το υφιστάμενο επικουρικό σύστημα αφαιρεί πολύτιμους πόρους από αυτό, επιβαρύνοντας τη βιωσιμότητά του και δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για νέες περικοπές ή υποβάθμιση των παροχών στο μέλλον.
Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η πρόβλεψη που δίνει τη δυνατότητα επιλογής του ΤΕΚΑ και σε εργαζόμενους άνω των 47 ετών. Η διάταξη αυτή δεν υπηρετεί κάποια κοινωνική ανάγκη. Αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια διεύρυνσης της ασφαλιστικής βάσης του νέου κεφαλαιοποιητικού συστήματος, ώστε να ενισχυθεί η λειτουργία του και να αυξηθούν τα κεφάλαια που θα διαχειρίζεται.
Το πραγματικό πρόβλημα των εργαζομένων που δεν διαθέτουν επικουρική ασφάλιση δεν λύνεται με την ένταξή τους σε ένα σύστημα που συνδέει το ύψος της μελλοντικής παροχής με τις διακυμάνσεις των αγορών. Η λύση είναι η πλήρης ένταξή τους στο δημόσιο σύστημα επικουρικής ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ, με εγγυημένες παροχές και κρατική ευθύνη.
Η κοινωνική ασφάλιση δεν είναι επενδυτικό χαρτοφυλάκιο ούτε πεδίο κερδοφορίας για τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Είναι κοινωνικό δικαίωμα και μηχανισμός αναδιανομής και αλληλεγγύης.
Αντί για τη σταδιακή αποδυνάμωση και ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης, απαιτείται η ενίσχυση του δημόσιου και καθολικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, η ένταξη όλων των εργαζομένων σε ενιαίο δημόσιο σύστημα επικουρικής προστασίας, η εγγύηση αξιοπρεπών επικουρικών συντάξεων, η επαρκής κρατική χρηματοδότηση και η επιστροφή των πόρων που διαχρονικά αφαιρέθηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία.
Η προοπτική για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους δεν βρίσκεται στην επέκταση του ΤΕΚΑ, αλλά στην ενίσχυση ενός ισχυρού, δημόσιου και κοινωνικά αλληλέγγυου συστήματος ασφάλισης που θα εξασφαλίζει σταθερές και αξιοπρεπείς συντάξεις για όλους.
Παραθέτουμε ολόκληρο το Άρθρο 40
«Υπαγωγή στην επικουρική ασφάλιση – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 37 ν. 4052/2012»
Στην παρ. 3 του άρθρου 37 του ν. 4052/2012 (Α΄ 41), περί των ασφαλιστέων προσώπων, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πρώτο εδάφιο, α) μετά από τις λέξεις «στον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π.», προστίθενται οι λέξεις «, καθώς και τα πρόσωπα, που απασχολούνται σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, όπως αυτή ορίζεται στην περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2014 (Α’ 143) συμπεριλαμβανομένων των φορέων που αναφέρονται στην περ. στ' της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 και δεν υπάγονται στην ασφάλιση του κλάδου επικουρικής ασφάλισης κατά την παρ. 1 του παρόντος», β) στο δεύτερο εδάφιο, μετά από τις λέξεις «έως και τις 31.12.1986», προστίθενται οι λέξεις «και στο Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Κ.Α.), εφόσον έχουν γεννηθεί την 1η.1.1987 και εφεξής», γ) προστίθεται τρίτο εδάφιο και η παρ. 1, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, διαμορφώνεται ως εξής:
«3. Από την 1η.1.2021 στην ασφάλιση του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π. υπάγονται προαιρετικά, μετά από αίτησή τους, οι αυτοαπασχολούμενοι υγειονομικοί, τα πρόσωπα που ασκούν επάγγελμα υπαγόμενο στην ασφάλιση του πρώην Ο.Γ.Α., τα πρόσωπα που βάσει ειδικής ή γενικής διάταξης νόμου εξαιρούνται της υποχρεωτικής υπαγωγής στον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του Ε.Τ.Ε.Α.Ε.Π., καθώς και τα πρόσωπα, που απασχολούνται σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, όπως αυτή ορίζεται στην περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α’ 143), συμπεριλαμβανομένων των φορέων που αναφέρονται στην περ. στ) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, και δεν υπάγονται στην ασφάλιση του κλάδου επικουρικής ασφάλισης κατά την παρ. 1 του παρόντος. Η προαιρετική υπαγωγή στην ασφάλιση από την έναρξή της διέπεται από τους κανόνες της υποχρεωτικής ασφάλισης. Από την 1η.1.2022 τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου υπάγονται προαιρετικά, μετά από αίτησή τους, στην ασφάλιση του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ, εφόσον έχουν γεννηθεί έως και τις 31.12.1986 και στο Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Κ.Α.), εφόσον έχουν γεννηθεί την 1η.1.1987 και εφεξής. Ο ηλικιακός περιορισμός του προηγούμενου εδαφίου δεν εφαρμόζεται στη περίπτωση, που η αίτηση υπαγωγής υποβάλλεται μετά τη συμπλήρωση του τεσσαρακοστού εβδόμου έτους του αιτούντος την προαιρετική υπαγωγή, ο οποίος δύναται να επιλέξει την υπαγωγή του στην ασφάλιση του Τ.Ε.Κ.Α. ή του κλάδου επικουρικής ασφάλισης του e-Ε.Φ.Κ.Α. μέχρι την 31.12.2026.»