Σύμφωνα με καταγγελίες εργαζομένων στον Δήμο της Κω, έναν από τους μεγαλύτερους νησιωτικούς δήμους της χώρας μας, με εκατοντάδες ξενοδοχεία και χιλιάδες επισκέπτες κάθε χρόνο, φαίνεται πως, ενώ η βιτρίνα του τουρισμού λάμπει, οι συνθήκες εργασίας των εργαζομένων στην καθαριότητα, το πράσινο και τις τεχνικές υπηρεσίες, παραμένουν στο σκοτάδι.
Δεν είναι η πρώτη φορά που έχει απασχολήσει τη δημοσιότητα ο συγκεκριμένος δήμος. Αν είναι αληθή τα όσα καταγγέλλονται, τότε ο Δήμαρχος της Κω κ. Θεοδόσης Νικηταράς θεωρεί ότι οι εργάτες είναι δεύτερης κατηγορίας. Είναι τουλάχιστον προκλητικό το γεγονός ότι τα Μέσα Ατομικής Προστασίας δόθηκαν στους εργαζόμενους τρεις χρονιές φορές την τελευταία 12ετία, ενώ το γάλα —που αποτελεί βασικό μέτρο υγιεινής και ασφάλειας— δόθηκε τα τελευταία 7 χρόνια μόνο μία φορά. Και όλα αυτά, όταν η νομοθεσία προβλέπει ότι οι δήμοι είναι υποχρεωμένοι να τα χορηγούν κάθε χρόνο στους εργαζόμενους που εκτελούν ανθυγιεινές και επικίνδυνες εργασίες, όπως προβλέπεται τόσο από το θεσμικό πλαίσιο για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία όσο και από τις Συλλογικές Συμβάσεις της ΠΟΕ-ΟΤΑ.
Οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση πληρώνουν βαρύ φόρο αίματος κάθε χρόνο από εργατικά ατυχήματα, που πολλά είναι θανατηφόρα, γιατί κάποιο δήμαρχοι αδιαφορούν για την ασφάλειά τους.
Σημειώνουμε ιδιαίτερα ότι, ακόμη και στην περίπτωση που οι διαγωνισμοί «κολλήσουν» ή αποβούν άκαρποι, οι δήμοι δεν απαλλάσσονται από την υποχρέωση. Οφείλουν να αποτιμήσουν τα ΜΑΠ και το γάλα σε χρήμα και να τα καταβάλουν στους εργαζόμενους. Δεν είναι θέμα επιλογής, είναι ρητή νομική υποχρέωση.
Εδώ, λοιπόν, δεν μιλάμε για μια απλή καθυστέρηση ή μια γραφειοκρατική αστοχία. Μιλάμε για μια συστηματική υποβάθμιση της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων. Μιλάμε για ανθρώπους που κρατούν το νησί καθαρό και λειτουργικό, ενώ ο δήμος φαίνεται να αγνοεί τα στοιχειώδη δικαιώματά τους.
Σε έναν τόπο που επενδύει στον τουρισμό και προβάλλεται διεθνώς, η εικόνα αυτή δεν είναι απλώς ντροπιαστική — είναι και επικίνδυνη. Γιατί πίσω από τις «λαμπερές» βιτρίνες, κάποιοι δουλεύουν χωρίς τα βασικά μέσα προστασίας που ο νόμος επιβάλλει. Και αυτό δεν είναι απλώς πολιτικό ζήτημα. Είναι ζήτημα ευθύνης και παράβασης καθήκοντος απ' όποιον συστηματικά αδιαφορει.
Ελπίζουμε ότι οι αρμόδιες ελεγκτικές αρχές του νησιού θα κινητοποιηθούν άμεσα και θα επιβάλουν τη συμμόρφωση της δημοτικής αρχής στις υποχρεώσεις της, ώστε να αποφευχθεί ένα σοβαρό εργατικό ατύχημα που θα οφείλεται στην έλλειψη μέσων ατομικής προστασίας.