Οριακές – σχεδόν ανεπαίσθητες – ήταν οι πραγματικές αυξήσεις των μισθών το 2025, που μετά βίας άγγιξαν το 1,53%. Και ακόμη κι αυτό το ισχνό ποσοστό δεν προήλθε από ουσιαστική ενίσχυση των εισοδημάτων, αλλά κυρίως από τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια τεχνητή «βελτίωση» που δεν αντανακλά πραγματική αύξηση αγοραστικής δύναμης.
Στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος καταγράφεται η επιβράδυνση τόσο στις συνολικές αμοιβές όσο και στις αποδοχές ανά μισθωτό. Σε πραγματικούς όρους, οι αυξήσεις είναι ουσιαστικά στάσιμες, ενώ το μικρό όφελος που εμφανίζεται προκύπτει από τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μισή ποσοστιαία μονάδα από την 1.1.2025, καθώς και από αντίστοιχες μειώσεις στις υπερωρίες και την υπερεργασία.
Πρόκειται για μια πολιτική που μεταθέτει το κόστος στο μέλλον: μειώνονται σήμερα οι εισφορές για να εμφανιστούν αυξήσεις «στα χαρτιά», αλλά την ίδια στιγμή υπονομεύεται η βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων. Η πρακτική αυτή ανοίγει τον δρόμο για νέα ελλείμματα και, τελικά, για περαιτέρω μειώσεις στις συντάξεις.
Στον ιδιωτικό τομέα, από τις 208 νέες επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις που υπογράφηκαν το 2025 και καλύπτουν 130.669 εργαζόμενους, μόλις 80 προβλέπουν αυξήσεις μισθών. Δηλαδή, η πλειονότητα των εργαζομένων δεν είδε καμία βελτίωση στις αποδοχές της, επιβεβαιώνοντας την εικόνα στασιμότητας.
Την ίδια ώρα, οι δαπάνες για αμοιβές αυξάνονται με διαφορετικές ταχύτητες: η γενική κυβέρνηση κινήθηκε με χαμηλούς ρυθμούς (2,2% έως 3,5%), ενώ στον επιχειρηματικό τομέα καταγράφηκε αύξηση 8,8%, γεγονός που αναδεικνύει τις ανισορροπίες και τη μεταφορά βαρών στους εργαζόμενους.
Συνολικά, οι κατά κεφαλήν μικτές μηνιαίες αποδοχές αυξήθηκαν μόλις κατά 1,53% (και 2,57% για την πλήρη απασχόληση), ποσοστά που δεν επαρκούν ούτε για να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής.
Στο Δημόσιο, η αύξηση 6% από την 1.4.2025 παρουσιάστηκε ως σημαντική παρέμβαση, ωστόσο στην πράξη αποδεικνύεται ανεπαρκής απέναντι στην ακρίβεια. Αντίστοιχα, η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 4,55% από την 1.4.2026 (στα 920 ευρώ μικτά) παραμένει μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: οι «αυξήσεις» που προβάλλονται δεν είναι παρά ψίχουλα, βασισμένα σε λογιστικές παρεμβάσεις και όχι σε πραγματική ενίσχυση των εισοδημάτων, με σοβαρό κίνδυνο να πληρωθεί ο λογαριασμός στο μέλλον μέσω ενός πιο αδύναμου ασφαλιστικού συστήματος και χαμηλότερων συντάξεων.
Στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος καταγράφεται η επιβράδυνση τόσο στις συνολικές αμοιβές όσο και στις αποδοχές ανά μισθωτό. Σε πραγματικούς όρους, οι αυξήσεις είναι ουσιαστικά στάσιμες, ενώ το μικρό όφελος που εμφανίζεται προκύπτει από τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά μισή ποσοστιαία μονάδα από την 1.1.2025, καθώς και από αντίστοιχες μειώσεις στις υπερωρίες και την υπερεργασία.
Πρόκειται για μια πολιτική που μεταθέτει το κόστος στο μέλλον: μειώνονται σήμερα οι εισφορές για να εμφανιστούν αυξήσεις «στα χαρτιά», αλλά την ίδια στιγμή υπονομεύεται η βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων. Η πρακτική αυτή ανοίγει τον δρόμο για νέα ελλείμματα και, τελικά, για περαιτέρω μειώσεις στις συντάξεις.
Στον ιδιωτικό τομέα, από τις 208 νέες επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις που υπογράφηκαν το 2025 και καλύπτουν 130.669 εργαζόμενους, μόλις 80 προβλέπουν αυξήσεις μισθών. Δηλαδή, η πλειονότητα των εργαζομένων δεν είδε καμία βελτίωση στις αποδοχές της, επιβεβαιώνοντας την εικόνα στασιμότητας.
Την ίδια ώρα, οι δαπάνες για αμοιβές αυξάνονται με διαφορετικές ταχύτητες: η γενική κυβέρνηση κινήθηκε με χαμηλούς ρυθμούς (2,2% έως 3,5%), ενώ στον επιχειρηματικό τομέα καταγράφηκε αύξηση 8,8%, γεγονός που αναδεικνύει τις ανισορροπίες και τη μεταφορά βαρών στους εργαζόμενους.
Συνολικά, οι κατά κεφαλήν μικτές μηνιαίες αποδοχές αυξήθηκαν μόλις κατά 1,53% (και 2,57% για την πλήρη απασχόληση), ποσοστά που δεν επαρκούν ούτε για να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής.
Στο Δημόσιο, η αύξηση 6% από την 1.4.2025 παρουσιάστηκε ως σημαντική παρέμβαση, ωστόσο στην πράξη αποδεικνύεται ανεπαρκής απέναντι στην ακρίβεια. Αντίστοιχα, η νέα αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 4,55% από την 1.4.2026 (στα 920 ευρώ μικτά) παραμένει μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων.
Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: οι «αυξήσεις» που προβάλλονται δεν είναι παρά ψίχουλα, βασισμένα σε λογιστικές παρεμβάσεις και όχι σε πραγματική ενίσχυση των εισοδημάτων, με σοβαρό κίνδυνο να πληρωθεί ο λογαριασμός στο μέλλον μέσω ενός πιο αδύναμου ασφαλιστικού συστήματος και χαμηλότερων συντάξεων.