Συνάδελφοι,
Ποιος εγκέφαλος εμπνεύστηκε την ιδέα, ότι δύο συνάδελφοι πίσω από το ίδιο απορριμματοφόρο μπορούν, ο ένας να καλύπτεται από τον Σύλλογο και την Ομοσπονδία συνδικαλιστικά, αλλά και από την Ειδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και ο άλλος όχι;
Ποιος εγκέφαλος συνέλαβε την ιδέα ότι δύο εργάτες που ρίχνουν πίσσα στον δρόμο, δύο συνάδελφοι που μαζεύουν τα σκουπίδια, που βρίσκονται στην ίδια τάξη με 25 νήπια στην ευθύνη τους, που κρέμονται στον γερανό, μπορεί του ενός να κινδυνεύει η υγεία και του άλλου όχι, επειδή είναι λιγότερο καιρό στη δουλειά; Αλήθεια, ένας από τους δύο δεν έχει ανάγκη από συνδικαλιστική κάλυψη;
Ήρθαμε εδώ σήμερα και καλούμαστε να ψηφίσουμε πρόταση της πλειοψηφίας που δεν τολμάει να ομολογήσει! Αφού έξι μήνες τώρα, δεν την είδαμε πουθενά! Το καταστατικό συνέδριο συμπιέστηκε, πρώτη φορά στα χρονικά, σε χρόνο ρεκόρ, δέκα με τρεις!(10.00π.μ. με 15.00μ.μ.) για να συμπιέσουν, είπαν, το κόστος αλλά εδώ, συνάδελφοι, συμπιέζουν ανθρώπους! Συναδέλφους!
Εδώ και τώρα, να παρθούν αποφάσεις για κινητοποιήσεις, για να μετατραπούν ΌΛΕΣ οι συμβάσεις ΟΛΩΝ των συναδέλφων, από ορισμένου χρόνου σε αορίστου χρόνου. Φτάνει πια!
Δεν θα επιτρέψουμε στη Διοίκηση της Ομοσπονδίας και τις παρατάξεις που τη στηρίζουν, να την καταντήσουν ουρά των Δημάρχων!
Δεν έχουν όλοι οι συνάδελφοι τη συνομολόγηση των Δημάρχων, ούτε έχουν τη δυνατότητα όλοι να κινηθούν δικαστικά.
Ο αγώνας για μόνιμη και σταθερή εργασία, συνάδελφοι, δεν μπορεί να κρίνεται στα δικαστήρια. Έχουν ξεχάσει τα στελέχη της Διοίκησης, τι πάει να πει αγώνας, αυτός που μονιμοποίησε και τους ίδιους. Με τους αγώνες των εργαζόμενων είμαστε όλοι εδώ σήμερα.