Το ΣτΕ έκρινε ορθή τη μη προαγωγή υπαλλήλων, σε θέσεις προϊσταμένων, λόγω της συμμετοχής τους στην Απεργία – Αποχή που είχε κηρύξει η ΑΔΕΔΥ. Έκρινε μάλιστα ότι αυτό «…συνιστά μη εκπλήρωση σχετικής υποχρεώσεως…», ότι αυτό «…επιφέρει αδυναμία συμμετοχής του σε διαδικασίες επιλογής και τοποθετήσεως προϊσταμένων…», αλλά …άκουσον άκουσον, αυτό «…δεν παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα της απεργίας…», «…ούτε συνιστά κύρωση που επιβάλλεται συνεπεία της ασκήσεώς του…» και ότι «…ο αποκλεισμός των δημοσίων υπαλλήλων εν προκειμένω δεν συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα ή πειθαρχική ποινή…».
Θα μπορούσε βέβαια κάποιος να αναρωτηθεί και να ισχυριστεί ότι αυτοί «κάτι πίνουν και δεν μας δίνουν», αν η απόφαση αυτή δεν ευθυγραμμίζονταν με τις επιλογές της κυβέρνησης να αποδυναμώσει και να καταργήσει στην πράξη το δικαίωμα της απεργίας και δεν εντάσσονταν στο γενικότερο πολιτικό πλαίσιο της συντηρητικής στροφής στα ζητήματα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και του εργατικού δικαίου.
Το συνδικαλιστικό κίνημα βέβαια δεν χρειάζεται την δικαστική νομιμοποίηση των αγώνων του, γιατί απλούστατα αγωνίζεται για να καταργήσει όλο το αντεργατικό θεσμικό πλαίσιο που έχει θεσπιστεί ιδιαίτερα τα τελευταία δέκα μνημονιακά χρόνια. Ένας τέτοιος νόμος είναι και ο νόμος για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, o οποίος εντάσσεται στο πλαίσιο της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους, των ιδιωτικοποιήσεων υπηρεσιών, οργανισμών και δραστηριοτήτων του, των απολύσεων προσωπικού, της κατάργησης της συλλογικής διαπραγμάτευσης για τους όρους αμοιβής και εργασίας των δημοσίων υπαλλήλων και της καθιέρωσης ατομικών μισθολογίων.
Το ασημένιο περιτύλιγμα που περιβάλλει τη διαδικασία της αξιολόγησης θέλει να κρύψει τον βαθιά αντεργατικό της χαρακτήρα και την επιστροφή στην εποχή πριν την καθιέρωση του συλλογικού εργατικού δικαίου και των ΣΣΕ στις σχέσεις μεταξύ εργαζομένων, εργοδότη και κράτους.
Εμείς δηλώνουμε ακόμη μια φορά ότι όπως δεν μπορεί να παραχθεί τίποτα χωρίς τους εργαζόμενους, έτσι και ο νόμος για την αξιολόγηση και οι αποφάσεις των δικαστηρίων μπορούν να μείνουν στα χαρτιά, αν οι εργαζόμενοι συνεχίσουν σταθερά κι ανυποχώρητα την Aπεργία – Aποχή από τις διαδικασίες της «αξιολόγησης». Θα διορίσουν τους εαυτούς τους προϊστάμενους; Ακόμα όμως και αν η κυβέρνηση εκβιάσει την υπηρεσιακή ιεραρχία και καταφέρει ένας μικρός αριθμός εργαζομένων, που φιλοδοξεί να ανέβει στην υπηρεσιακή ιεραρχία, παρακάμπτοντας αυτούς που είναι συνεπείς με τις αρχές τους και προτάσσουν το συλλογικό καλό, έναντι του ατομικού οφέλους, ακόμη και τότε ο νόμος θα είναι απονομιμοποιημένος αφού η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων θα τον έχει καταργήσει στην πράξη.
Οι εργαζόμενοι πάντως σε καμιά περίπτωση «δεν θα πρέπει να βάλουν οι ίδιοι τα χεράκια τους για να βγάλουν τα ματάκια τους».
02-04-2022
Από το ΜΕΤΑ